تبلیغات
دوستت دارم های من ... - بوسه به پیکر تنهایی
تا شقایق هست زندگی باید کرد ...

بوسه به پیکر تنهایی

سه شنبه 23 خرداد 1391 03:41 ق.ظ

نویسنده : عماد وشاحی
ارسال شده در: شعر نو - دفتر آرام ،

   وسعت تنهایی یک من
   تا چه اندازه میتواند گسترش یابد ؟
   و تا کدامین ارتفاع و چند اندازه بلندا
   صبر را یارای پرش هست ؟
   بر سریر چه حرفی من بنشینم راحت ؟
   آرام کجا توان خفت ؟
   من درین وادی انکار
   یگانه اعتراف بودم
   تا تبلور حقیقت باشم
   من درین جمعیت مرده شهر
   تنهاترین تجسم زندگی ام
   من مرگ را پس زده ام
   عاشق شده ام
   احساس را درین وادی بی حس لمس کردم
   لیکن همگان غافل از حضور من
   روئ نگاه را می دزدند
   لبخندی به حقیقت نزدیک
   و نگاهی مالامال عشق پاک
   نیز کلامی در جوار کلبه ساحلی صداقت ساکن
   انسانی که ز نقاب برحذر
   من ندیدم
   چنین است که در تنهایی
   میشوم اقیانوس ...






دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 23 خرداد 1391 03:46 ق.ظ