تبلیغات
دوستت دارم های من ... - احساس
تا شقایق هست زندگی باید کرد ...

احساس

یکشنبه 24 اردیبهشت 1391 02:52 ق.ظ

نویسنده : عماد وشاحی
ارسال شده در: شعر نو - دفتر آرام ،

   من
   فوران احساسم ز آتشفشانی خاموش
   آتشیست اندرونم
   دیگران استواریم را بینند
   نشسته در تاریخ تاریکم
   خرده های روح
   تکه های قلب
   شقه های جان
   هستی درهم و یک
   بودن ناکام
   بر سیلان شن روانم
   سوی هرجا که باد ...
   آشفتست روانم
   مگر فریاد بودم که به زنجیر سکونم؟
   مگر خشم که در رکودم؟
   اشتباهم را بگو سر به رکوعم
   تا سجده اشارتی کنم
   چرا در بند وجودم؟
   مگر من
   چند آتشفشان عشق بودم و آیا
   جز تکه های قلب و خرده های روح و شقه های جان خودم
   دگر نمودی داشتم؟
   آن همه های هر بشر را که خاکستر شدند و باد بردشان غنیمت
   آزاری به کس شد؟
   پس چزا من
   در خواهش فوران احساسم به آتشفشانی خاموشم و
   زیر ضربه های حزنم ........... آزار .............. ؟





دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -