تبلیغات
دوستت دارم های من ... - چه قشنگ...
تا شقایق هست زندگی باید کرد ...

چه قشنگ...

سه شنبه 29 فروردین 1391 02:33 ق.ظ

نویسنده : عماد وشاحی
ارسال شده در: شعر نو - دفتر آرام ،

   چه قشنگ
   باز شدم تنها من
   من نکوفتم دست را بر در انکار و کنایه
   من به دستان و دلِ لرزان خود بستم
   در دلبستن را
   تا مگر اندکی این روح
   بر سبزِ چمنهای فراغت باشد
   آرام و بدون دغدغه
   همچو اقیانوسی وسیع
   ماهیان بازی کنند
   صیادان به صید
   باشند و همه بر گسترم خجسته خاطر باشند
   مگر اینان در همین هنگامه تنهایی
   نقاشی لبخند به لبهایم کشند
   تا مگر با ماهیان مانوس گردم
   جای انسانهای بدطینت
   فکر را از ذهن آزاد کنم
   و به اندوهی نیاندیشم مگر
   اره ای درختی ببرد
   من شنا کردم زمانی
   در بطن فضای سرد التماس
   من شنیدستم که گفت
   پروانه به پیله اش خداحافظ یار
   و چه نازک و ظریف و کوچک بود من میدیدم
   اشک چشم پروانه اکنون آزاد
   دلمان باز شکست چه کنم
   ای رفیقان من شما را دارم
   پس بیایید که آواز کنیم
   یا حضرت حق
   وصله دل به دو دستان پینه بسته ات خواهد بود
   و بگوییم به خود
   چه قشنگ
   باز ما متولد گشتیم ...


َ
  



دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -