تبلیغات
دوستت دارم های من ... - رکود
تا شقایق هست زندگی باید کرد ...

رکود

یکشنبه 7 اسفند 1390 01:36 ق.ظ

نویسنده : عماد وشاحی
ارسال شده در: شعر نو - دفتر نوستالژی پاییزی ،

   من درین نسیانِ حال
   و رکود درک لحظه ها
   میپرم خسته به دنبال کمی آرامش
   شاخه شاخه بر درختان دوا
 
   در بیان معنای زمان و زندگی ناکامیم
   گر بخواهیم که این پوچیِ زشت بر منِ تلخ را دریابیم
   وامانده به دیوار سکوت از ابهام
   سوی قطع بند زندگی ره جوییم

   زندگی شاید هدفی بیش نباشد
   و پیوسته به دنبال رسیدن به نهایت باشد
   گر کسی راه این بیراهه را بردارد
   حس سرد لذت مرگ درونش به تکاپو باشد

   هر که را حدی و اجهاف اگر بیش از حد
   برنمی تابد دگر
   راه رهایی جوید
   در به در

   روز مرگ هرکس روزیست
   که دگر روح درون بدنش کشته شود
   شود او کالبدی قالب انسان
   و فقط اسکلتی که به هرسو میدود

   مدتها بسته به دامان زمان تا بگذرد
   و خستگی از مستانه زیستن
   و به لحظه ای هم مردن
   و بدان که به یک لحظه تمام است
   همه کوششها
   دلبستن ها و دریغ
   حس هستی
   بودن
   تمام است

   به گمان نادرست من
   البته شاید
   از درخت زندگی میوه جان واچیدن
   با دست خویشتن
   راه درست زندگی ست ... !
   



دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: دوشنبه 8 اسفند 1390 10:37 ق.ظ